PeopleCert · Official Book Automation · Dinno 0.7.0 · 7 Σεπτεμβρίου 2026

Από το Word στο InDesign: μια μετρημένη ροή στοιχειοθεσίας

Το κείμενο αυτό απαντά σε δύο ερωτήματα. Τι κερδίσαμε — με κάθε ισχυρισμό συνδεδεμένο σε μια μέτρηση. Και πώς χρησιμοποιείται — τι προετοιμάζετε, τι πατάτε και τι ολοκληρώνει ο σχεδιαστής στο InDesign. Το βιβλίο αναφοράς είναι το ITIL Experience Official Book EN v5.1: 363 σελίδες Word, 6.610 παράγραφοι, 162 πίνακες, 234 ενσωματωμένες εικόνες.

Σύνοψη

Σήμερα το Official Book στοιχειοθετείται με το χέρι: το περιεχόμενο αντιγράφεται από το Word, τα στυλ εφαρμόζονται χειροκίνητα στο πρότυπο του InDesign, και οι πίνακες και οι εικόνες ξαναχτίζονται. Το ίδιο το αίτημα το λέει με τα δικά του λόγια:

"tables, objects, and figures do not transfer reliably and must be recreated manually" — οι πίνακες, τα αντικείμενα και οι εικόνες δεν μεταφέρονται αξιόπιστα και πρέπει να αναδημιουργηθούν χειροκίνητα.

Δηλαδή το ακριβότερο κομμάτι είναι σήμερα εξ ολοκλήρου χειροκίνητο. Και όλο αυτό πρέπει να χωρέσει στο παράθυρο των τριών έως τεσσάρων εβδομάδων μεταξύ Partner Launch και Commercial Launch.

Αυτό που φτιάξαμε κάνει το εξής: το βιβλίο που είναι ανοιχτό στο Word διαβάζεται με ένα πάτημα, μια υπηρεσία υπολογίζει τι πρέπει να γίνει, και το δικό μας panel του InDesign το στοιχειοθετεί στο ανοιχτό έγγραφο του σχεδιαστή. Στο βιβλίο αναφοράς αυτό διαρκεί περίπου πέντε λεπτά, και κανείς δεν χρειάζεται να κάθεται να το παρακολουθεί.

Το υπόλοιπο κείμενο εξηγεί από πού προκύπτουν αυτοί οι τέσσερις αριθμοί, τι λείπει ακόμη, και πώς εκτελείται η ροή. Με τη σειρά: τι κοστίζει η σημερινή διαδικασία, μία εκτέλεση μετρημένη γραμμή προς γραμμή, τα κέρδη και τα όρια, και μετά ο οδηγός χρήσης.

Η σημερινή διαδικασία και οι έξι μεταβιβάσεις της

1. Συγγραφή. Το Official Book γράφεται σε ένα κοινό αρχείο Word από συγγραφείς, ειδικούς του αντικειμένου και επιμελητές. Το έγγραφο απαιτήσεων βγάζει μόνο του το συμπέρασμα: πολλοί συγγραφείς, άρα η μορφοποίηση είναι φυσικά ασυνεπής.
2. Τρεις γύροι beta. Μετά τη beta 2 το αρχείο μορφοποιείται στο Word σύμφωνα με τον οδηγό στυλ της εταιρείας· στο τέλος της beta 3 περιεχόμενο και μορφοποίηση οριστικοποιούνται.
3. Το παράθυρο στοιχειοθεσίας. Μεσολαβούν τρεις έως τέσσερις εβδομάδες μεταξύ Partner Launch και Commercial Launch, και η στοιχειοθεσία στο InDesign πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα σε αυτές. Είναι το μόνο αυστηρό χρονικό δεδομένο σε όλο το αρχείο του έργου.
4. Χειροκίνητη στοιχειοθεσία. Το περιεχόμενο αντιγράφεται από το Word και μορφοποιείται με το χέρι, με το υπάρχον πρότυπο και τα απαιτούμενα στυλ.
5. Διαχωρισμός σε κεφάλαια. Το Word κρατά όλα τα κεφάλαια σε ένα αρχείο· το InDesign θέλει ένα αρχείο ανά κεφάλαιο, επειδή η λειτουργία Book χρειάζεται ξεχωριστά αρχεία για αυτόματα περιεχόμενα και συνεχή αρίθμηση σελίδων.
6. Διπλή συντήρηση. Από εκείνο το σημείο και μετά, κάθε διόρθωση εφαρμόζεται με το χέρι και στο αρχείο Word και στο αρχείο InDesign.

Ούτε η υποστηριζόμενη διαδρομή βοηθά: όταν το αρχείο Word εισάγεται απευθείας, επιβιώνουν μόνο εν μέρει τα βασικά στυλ (επικεφαλίδα, σώμα). Οι πίνακες, τα αντικείμενα και οι εικόνες όχι — αναδημιουργούνται με το χέρι.

Το μέγεθος της δουλειάς

Το βιβλίο αναφοράς δεν είναι φιλικό δείγμα. Είναι πραγματικό αρχείο, και διαλέξαμε το δύσκολο.

Όλα αυτά πρέπει να χωρέσουν στο παράθυρο των τριών-τεσσάρων εβδομάδων, και μετά να συντηρούνται δύο φορές σε κάθε διόρθωση.

Και η είσοδος δεν είναι πάντα η ίδια

Στο ίδιο σύνολο υπάρχει και ένα δεύτερο βιβλίο, στο οποίο η ροή δούλευε ήδη. Η σύγκριση είναι η ισχυρότερη απόδειξη του έργου ότι η πραγματική είσοδος δεν είναι αυτό που υποθέτει κανείς:

Η ανάγνωση είναι η εξής: ο συγγραφέας του Product έλεγχε τη σελιδοποίηση με σημασιολογικά εργαλεία. Ο συγγραφέας του Experience έκανε την ίδια δουλειά με ωμή βία — κενές παραγράφους και άμεσα διαστήματα. Η πρώτη μας ροή ήταν χτισμένη πάνω στο σημασιολογικό σήμα, και αυτό το βιβλίο δεν το δίνει. Η σημερινή ροή στηρίζεται γι' αυτό στη μέτρηση, όχι στην πειθαρχία του συγγραφέα.

Μία εκτέλεση, από την αρχή στο τέλος

Όλα τα παρακάτω προέρχονται από μία εκτέλεση: 7 Σεπτεμβρίου 2026, ολόκληρο το βιβλίο, συνεδρία ts_544261e4e3bf. Οι ώρες είναι από το ημερολόγιο του ίδιου του panel.

Η ανάγνωση διαρκεί περίπου 105 δευτερόλεπτα· η στοιχειοθεσία διήρκεσε 2 λεπτά και 56 δευτερόλεπτα σε αυτή την εκτέλεση. Ο χρόνος στοιχειοθεσίας εξαρτάται από την κατάσταση του InDesign — μια επανάληψη του ίδιου σχεδίου διήρκεσε 5 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα — άρα υπολογίστε περίπου δύο λεπτά ανάγνωσης και τρία έως έξι λεπτά στοιχειοθεσίας, με τον άνθρωπο να παρεμβαίνει ακριβώς μία φορά: για να δώσει την έγκριση.

Τι μετρά στην πραγματικότητα το «3.627 εφαρμόστηκαν»

Η υπηρεσία δεν σχεδιάζει τίποτα η ίδια. Υπολογίζει τι πρέπει να γίνει και το καταγράφει ως λίστα οδηγιών, η οποία μπορεί να διαβαστεί και να ελεγχθεί προτού αγγιχτεί έστω μία σελίδα. Σε αυτή την εκτέλεση η λίστα είχε 4.198 οδηγίες, και κάθε μία που τοποθετεί περιεχόμενο σε σελίδα εκτελέστηκε:

Άρα το 3.627 από 3.627 δεν είναι ποσοστό ούτε εκτίμηση — είναι το άθροισμα αυτών των τεσσάρων γραμμών, και το «0 αναβλήθηκαν» σημαίνει ότι δεν παραλείφθηκε τίποτα. Οι υπόλοιπες οδηγίες της λίστας είναι δομικές: τα κενά που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας, οι αλλαγές σελίδας που ζήτησε, και το άνοιγμα και κλείσιμο κάθε ενότητας.

Μετρημένα κέρδη

Κάθε γραμμή μετρήθηκε σε μια εκτέλεση και αντιστοιχεί σε κάτι που ο αναγνώστης βλέπει.

Κριτήρια των ενδιαφερομένων και πού βρισκόμαστε

Τα κριτήρια τέθηκαν σε σύσκεψη ως σειρά επιθυμητών καταστάσεων και όχι ως ένας δείκτης. Όπως καταγράφηκαν, με ό,τι μετράται σήμερα απέναντί τους:

Τα όρια, με ειλικρίνεια

Όλα τα παρακάτω είναι μετρημένα και τα αναφέρει η ίδια η εκτέλεση — ο αναγνώστης δεν χρειάζεται να τα ανακαλύψει.

Πώς το ξέρουμε

Στο έργο αυτό ισχύει ένας κανόνας: ένας αριθμός είτε είναι μετρημένος είτε δεν αναφέρεται. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη:

Το ίδιο σχέδιο, δύο φορές

Δίκαιο ερώτημα: οι 387 σελίδες και το 53/80 είναι σταθερή ιδιότητα της ροής ή τυχερή εκτέλεση; Το καθαρότερο πείραμα στο αρχείο του έργου απαντά άμεσα, και η είσοδος αποδείχθηκε ίδια αντί να θεωρηθεί: με αφαιρεμένο το αναγνωριστικό της εκτέλεσης, τα δύο σχέδια είναι ταυτόσημα ψηφίο προς ψηφίο — 4.198 οδηγίες το καθένα.

Η ειλικρινής διατύπωση: το ίδιο σχέδιο παράγει το ίδιο βιβλίο, και ο αριθμός των αναφορών και ο χρόνος δεν επαναλαμβάνονται. Η μία επιπλέον αναφορά είναι μια σελίδα που επιστράφηκε στο κλείσιμο μιας ενότητας — μια από τις αποφάσεις ±1 που παίρνονται σε κάθε κλείσιμο. Αυτό που κερδίζουμε είναι ένα κατώφλι θορύβου: μεταβολή μιας αναφοράς ή μιας σελίδας είναι μέσα στον θόρυβο, μεταβολή εννέα ενοτήτων ή δεκαεννέα σελίδων όχι. Αυτό κάνει τις συγκρίσεις μεταξύ εκτελέσεων να έχουν νόημα.

Τρεις φορές που μια μέτρηση σκότωσε μια εύλογη πεποίθηση

Μέρος 2

Πώς χρησιμοποιείται

Το μέρος αυτό είναι για όσους θα το εκτελούν: τι προετοιμάζετε στο Word, τι πατάτε, τι περιμένετε, τι επιστρέφει, και τι ολοκληρώνει ο σχεδιαστής στο InDesign. Η εγκατάσταση των εργαλείων σε έναν υπολογιστή είναι εφάπαξ εργασία της τεχνικής υποστήριξης και δεν καλύπτεται εδώ.

Πριν πατήσετε οτιδήποτε

Πέντε πράγματα που η εκτέλεση δεν θα διορθώσει για εσάς. Και τα πέντε είναι δικός σας έλεγχος και παίρνουν λιγότερο από ένα λεπτό.

1. Απενεργοποιήστε την εμφάνιση αναθεωρήσεων στο Word. Review → Tracking → Display for Review → No Markup. Τα σχόλια και οι εμφανιζόμενες αλλαγές μετακινούν τα σημεία όπου το Word κόβει τις σελίδες, άρα ένα βιβλίο που διαβάστηκε με αυτά ανοιχτά θα περιέγραφε ένα έγγραφο που δεν βλέπει κανείς. Η υπηρεσία αρνείται μια τέτοια ανάγνωση αντί να τη χρησιμοποιήσει σιωπηλά. Η καρτέλα Info του panel φέρει την ίδια οδηγία κάτω από το "Before you run".
2. Αφήστε ανοιχτό μόνο το έγγραφο-στόχο στο InDesign. Το panel γράφει στο έγγραφο που είναι ανοιχτό, και η κάρτα έγκρισης λέει «το έγγραφο που είναι ανοιχτό στο InDesign» στον ενικό. Αν είναι ανοιχτά ταυτόχρονα το πρότυπό σας, το βιβλίο του προηγούμενου μήνα και ένα πρόχειρο αρχείο, κλείστε τα άλλα πρώτα — είναι η μία οδηγία που αφαιρεί κάθε αμφιβολία για το πού πρόκειται να γραφτούν τέσσερις χιλιάδες οδηγίες.
3. Ανοίξτε το panel Dinno στο InDesign — και κάντε κλικ στην καρτέλα Transfer. Αυτό είναι το βήμα που δεν το μαντεύει κανείς. Το panel ανοίγει στην Receive, και η κάρτα έγκρισης υπάρχει μόνο στις Convert και Transfer. Τίποτα δεν αναγγέλλει μια μεταφορά που φτάνει: ούτε σήμα, ούτε αλλαγή καρτέλας, ούτε ήχος. Ένας σχεδιαστής που κάθεται στην Receive βλέπει ένα κενό panel ενώ το Word λέει ότι τον περιμένει.
4. Μην εργάζεστε στο InDesign όσο εκτελείται. Το panel κάνει ένα πράγμα τη φορά· οτιδήποτε άλλο ζητήσετε από το InDesign μπαίνει στη σειρά πίσω από μερικές χιλιάδες οδηγίες.
5. Να ξέρετε ότι το panel θα αλλάξει καρτέλα από μόνο του. Φέρνει μπροστά την Report μία φορά όταν ξεκινά μια εκτέλεση και μία όταν τελειώνει. Είναι ρύθμιση, όχι σφάλμα — δείτε τις δύο ρυθμίσεις παρακάτω.

Η εκτέλεση ενός βιβλίου

Στο Word: η καρτέλα Typeset

Η καρτέλα ανοίγει με μια κάρτα Document που ονομάζει το αρχείο σας, και τρεις σειρές κατάστασης — Word, Engine, Panel — που είναι τα τρία πράγματα που πρέπει να ισχύουν πριν εκτελεστεί οτιδήποτε. Κάθε σειρά φέρει ένα ? που ανοίγει τη δική της εξήγηση, και μια σειρά που έχει πρόβλημα ανοίγει την εξήγησή της μόνη της και την κλείνει ξανά όταν το σφάλμα περάσει.

Η ετικέτα του κουμπιού είναι όλη η ένδειξη προόδου. Περνά από τα εξής:

Read this book  →  Checking the document…  →  Reading the document…
   →  Sending it to the engine…  →  Planning the transfer…
   →  Handing it to InDesign…  →  Waiting for the designer
   →  InDesign is typesetting…  →  Start a new transfer

Υπάρχουν κι άλλες ετικέτες, και κάθε μία είναι πραγματική κατάσταση και όχι δείκτης αναμονής: «Retry connection» όταν δεν απάντησε κανείς, «Pair this device in Settings» αν η υπηρεσία ζητά σύζευξη, «Reconnect» μετά από τρεις αποτυχημένους ελέγχους κατάστασης, «Start over» όταν μια μεταφορά απορρίφθηκε ή εγκαταλείφθηκε, «Try again» μετά από σφάλμα στο Word. Αν το κουμπί δεν κινείται, διαβάστε το — σας λέει σε ποια από αυτές βρίσκεστε.

Η επιλογή του τι θα στοιχειοθετηθεί

Η διαδικασία σταματά σε ένα ακριβώς σημείο, και εκείνο είναι η μόνη απόφαση που είναι δική σας: «Regions — what to typeset». Μια ενότητα είναι ένα κομμάτι του βιβλίου — ένα κεφάλαιο ή το προκαταρκτικό μέρος — που βρίσκεται με τον σχεδιασμό του εγγράφου. Κάθε γραμμή δείχνει το όνομά της και ποιες σελίδες Word καλύπτει, με All και None πάνω από τη λίστα.

Κατά τον σχεδιασμό δεν γράφεται τίποτα. Αυτό αξίζει να το ξέρετε: μπορείτε να διαβάζετε και να σχεδιάζετε ένα βιβλίο όσες φορές θέλετε χωρίς να αγγίξετε κανένα έγγραφο InDesign. Η επιλογή ενός κεφαλαίου είναι ο γρήγορος τρόπος να δείτε πραγματικές σελίδες πριν δεσμευτείτε για όλο το βιβλίο.

Στο InDesign: η έγκριση

Το panel εμφανίζει μια πορτοκαλί κάρτα με τίτλο «Signal received — Word transfer ready», που ονομάζει το έγγραφο και ό,τι πρόκειται να συμβεί:

ITIL_Experience_Official_Book_EN_v5.1.docx
80 region(s) · 3992 component(s) · Word 363 page(s) → predicted 401
whitespace: 363 kept as spacing · 44 as page break(s) · 2 excluded as tracked deletions
This will add pages and text to the document open in InDesign.
                                        [ Start transfer ]   [ Dismiss ]

Τρία πράγματα αξίζει να ξέρετε:

• Μετά από δέκα λεπτά το Word ενημερώνεται ότι κανείς δεν την ξεκίνησε. Η ίδια η κάρτα δεν λήγει — μένει στην οθόνη μέχρι να την απαντήσετε, και το Start transfer ακόμη και τότε εκτελεί τη μεταφορά.
• Το «Start transfer» είναι ασφαλές να πατηθεί δύο φορές — η κάρτα εξαφανίζεται πριν προλάβει να φτάσει δεύτερο κλικ.
• Το «Dismiss» δεν είναι σιωπηλό. Η άρνηση αναφέρεται πίσω στο Word, ώστε να μην περιμένει κανείς δέκα λεπτά για να του πουν ότι δεν την ξεκίνησε κανείς.

Πόσο διαρκεί

Στο πλήρες βιβλίο αναφοράς — 363 σελίδες Word — μετρημένο σε έντεκα διαδοχικές εκτελέσεις:

Ο χρόνος στοιχειοθεσίας εξαρτάται από το πόσο απασχολημένο είναι το InDesign: δύο εκτελέσεις του ίδιου βιβλίου διήρκεσαν 2 λεπτά 56 δευτερόλεπτα και 5 λεπτά 37 δευτερόλεπτα. Υπολογίστε έξι.

Τι επιστρέφει

Δύο αναφορές, μία σε κάθε πλευρά, και απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα. Το panel λέει τι συνέβη στις σελίδες. Το panel του Word λέει τι συνέβη στην εκτέλεση.

Στο InDesign: πού πήγε κάθε σελίδα

Στο Word: η καρτέλα Report

Τα επτά στάδια βρίσκονται στην καρτέλα Report, όχι στην Typeset — αξίζει να το ξέρετε γιατί το panel φέρνει μπροστά την Report μόνο του και οι χρήστες νομίζουν ότι έχασαν τη θέση τους. Πριν εκτελεστεί οτιδήποτε, η καρτέλα το λέει καθαρά αντί να δείχνει ένα κενό πλαίσιο.

Ένα στάδιο που δεν εκτελέστηκε ποτέ γράφει «not attempted» αντί να φαίνεται καθαρό. Αυτή η διάκριση είναι όλο το νόημα της λίστας.

Δύο ρυθμίσεις που αλλάζουν τη συμπεριφορά μιας εκτέλεσης

Και οι δύο βρίσκονται στο Settings → Transfer, και οι δύο είναι εξ ορισμού On, και αξίζει να τις ξέρετε πριν σας εκπλήξουν.

Σύζευξη: όταν η υπηρεσία ρωτά ποιανού είναι αυτή η συσκευή

Στην υπηρεσία που τρέχετε στο δικό σας μηχάνημα, τίποτα δεν σας ζητά ποτέ σύζευξη — το pane, το panel και η υπηρεσία βρίσκονται όλα στο ίδιο γραφείο και η υπηρεσία δέχεται κάθε καλούντα χωρίς ερωτήσεις. Μια εγκατεστημένη υπηρεσία δεν μπορεί να το κάνει αυτό: απαντά σε πολλούς ανθρώπους, οπότε πριν δουλέψει για ένα plugin πρέπει να ξέρει ποιανού plugin είναι. Αυτό είναι όλο κι όλο η σύζευξη. Γίνεται μία φορά ανά plugin ανά μηχάνημα, παίρνει περίπου είκοσι δευτερόλεπτα, και είναι η μόνη στιγμή σε αυτό το προϊόν όπου ένα παράθυρο περιήγησης αποτελεί μέρος της δουλειάς.

Αυτό που σας δείχνει το plugin είναι ένας κωδικός. Αυτό που κάνετε με αυτόν συμβαίνει στη δική της ιστοσελίδα η υπηρεσία, στο πρόγραμμα περιήγησής σας, όπου είστε συνδεδεμένοι — και αυτός ο διαχωρισμός είναι το ζητούμενο. Ο κωδικός πρόσβασής σας δεν πληκτρολογείται ποτέ στο pane ή στο panel. Το plugin δεν τον βλέπει ποτέ και δεν θα μπορούσε να τον χρησιμοποιήσει αν τον έβλεπε· αυτό που καταλήγει να κρατά το plugin είναι ένα διαπιστευτήριο που η υπηρεσία εξέδωσε για αυτή τη μία συσκευή, και που μπορείτε να αφαιρέσετε οποιαδήποτε στιγμή.

Μετά το Yes, η σελίδα γράφει Paired και το plugin το παραλαμβάνει μόνο του μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα — δεν υπάρχει τίποτα να αντιγράψετε πίσω. Από εκεί και πέρα κάθε κλήση του plugin προς την υπηρεσία μεταφέρει το δικό της διαπιστευτήριο, και δεν χρειάζεται άλλη επίσκεψη στο πρόγραμμα περιήγησης: η υπηρεσία ελέγχει μια υπογραφή αντί να ρωτά κάθε φορά, και αυτό είναι που κρατά γρήγορη μια εκτέλεση διακοσίων σελίδων.

Τι δεν καλύπτει ακόμη αυτή η ενότητα

• Μια εγκατεστημένη υπηρεσία μπορεί να ρυθμιστεί να μην επιμένει. Υπάρχουν τρεις ρυθμίσεις — off, warn και require — και η σταδιακή εγκατάσταση τρέχει σκόπιμα σε warn για ένα διάστημα, όπου ένα μη συζευγμένο plugin εξυπηρετείται ακόμη και η υπηρεσία απλώς το καταγράφει. Η σύζευξη σε αυτό το διάστημα είναι πραγματική και αξίζει να γίνει· η επιβολή είναι μεταγενέστερη, ξεχωριστή απόφαση.
• Τα διαπιστευτήρια επιβιώνουν επανεκκίνησης μόνο αν το δηλώσει η εγκατάσταση. Υπηρεσία που ξεκινά χωρίς ρυθμισμένο κλειδί υπογραφής παράγει ένα στην εκκίνηση και το γράφει στη δική της γραμμή υγείας, και κάθε συζευγμένη συσκευή αποσυζευγνύεται σιωπηλά στην επόμενη επανεκκίνηση. Αυτό είναι ρύθμιση εγκατάστασης, όχι κάτι που βλέπει ο σχεδιαστής από το pane.
• Η σύνδεση εξαρτάται από τον πάροχο. Η υπηρεσία μπορεί να φιλοξενεί τον δικό της κατάλογο — πρόσκληση, εγγραφή, σύνδεση — ή να παραπέμπει στον εταιρικό. Ποιο από τα δύο θα συναντήσετε αποφασίζεται κατά την εγκατάσταση, και διαφέρει μόνο η πρώτη οθόνη· όλα τα παραπάνω είναι ίδια και στις δύο περιπτώσεις.

Η αποστολή ενός στοιχείου αντί ολόκληρου βιβλίου

Η εκτέλεση βιβλίου δεν είναι ο μόνος δρόμος, και ο άλλος είναι εκείνος που χρησιμοποιείται καθημερινά. Επιλέξτε κάτι στο Word, και η καρτέλα Send θα τοποθετήσει μόνο αυτό στον κέρσορα του σχεδιαστή στο InDesign — χωρίς σχέδιο, χωρίς κάρτα έγκρισης, χωρίς προϋπολογισμό σελίδων.

Τι αναγνωρίζει σήμερα: έναν πίνακα, μια εικόνα, μια σειρά παραγράφων και ένα αιωρούμενο σχέδιο. Όταν δεν είναι επιλεγμένο τίποτα, μια σειρά ετικετών δηλώνει καθαρά ποια είδη είναι ενεργά και ποια έρχονται. Επιλέξτε κάτι και η κάρτα φωτίζεται με ό,τι βρήκε ως επικεφαλίδα — και είναι διαφορετική κάρτα για κάθε είδος, με τα δικά της κουμπιά. Η μία γραμμή που μοιράζονται όλες είναι εκείνη που έχει σημασία: «Put your cursor where it should land in InDesign, then send.» Η αποστολή πηγαίνει εκεί όπου βρίσκεται ο κέρσορας του σχεδιαστή.

Τι κάνει στη συνέχεια ο σχεδιαστής

Όταν η εκτέλεση τελειώσει, έχετε ένα στοιχειοθετημένο έγγραφο InDesign. Δεν είναι τελειωμένο βιβλίο, και δεν προορίζεται να είναι. Η εργασία που απομένει, με τη σειρά που πρέπει να γίνει:

1. Περιμένετε τα ονόματα στυλ του Word στον πίνακα Paragraph Styles. Αυτό αξίζει να το ξέρετε εκ των προτέρων. Τα στυλ δημιουργούνται με τα ονόματα που έχουν στο Word — άρα θα βρείτε Normal, Heading 1, Bullets, FigureCaption, Chapter1, αλλά και τα υπολείμματα του συγγραφέα: p1, para, Style0, normaltextrun. Στο βιβλίο αναφοράς δημιουργήθηκαν 29 στυλ. Ένα στυλ που το έγγραφο έχει ήδη με ακριβώς το ίδιο όνομα μένει ανέπαφο, άρα αν το πρότυπό σας φέρει τα ίδια ονόματα, το πρότυπο κερδίζει. Αν όχι, υπολογίστε μια αντιστοίχιση μία φορά.
2. Παράγετε πρώτα τις πραγματικές λίστες. Ο πίνακας περιεχομένων, ο κατάλογος εικόνων, ο κατάλογος πινάκων και το ευρετήριο υπάρχουν στο Word μόνο ως παλιό στιγμιότυπο· η μεταφορά εκείνων των αριθμών σελίδας θα έβαζε λάθος αριθμούς σε τυπωμένο βιβλίο. Καθένα συμπτύχθηκε σε ένα σημάδι, και οι πραγματικές λίστες παράγονται στο InDesign. Οι σελίδες αυτές φέρουν λιλά ταινία που το δηλώνει.
3. Μετά αφαιρέστε τις ταινίες. Κάθε μέρος μιας ταινίας — το πλαίσιο, το λογότυπο και το κείμενο — φέρει την ετικέτα script DINNO_RESERVE_BAND, οπότε όλο το σύνολο βρίσκεται και διαγράφεται με ένα πέρασμα. Εκτελέστε Window → Utilities → Scripts → User → clear-reserve-bands· αναφέρει πόσες αφαίρεσε και γράφει την ίδια γραμμή σε ένα αρχείο καταγραφής δίπλα στο έγγραφο. Δεν έρχεται ακόμη μαζί με το panel — κάποιος πρέπει να αντιγράψει μία φορά το tools/indesign/clear-reserve-bands.jsx στον φάκελο Scripts Panel του χρήστη για να εμφανιστεί αυτή η καταχώριση. Τίποτα άλλο δεν μετακινείται: οι ταινίες βρίσκονται έξω από το κείμενο και η αναδίπλωση κειμένου είναι κλειστή σε όλες. Το Find/Change δεν μπορεί να το κάνει αυτό, και μια προηγούμενη έκδοση αυτού του οδηγού έλεγε ότι μπορεί: η καρτέλα Object αναζητά μορφοποίηση αντικειμένου, όχι ετικέτες script, και αλλάζει μορφοποίηση αντί να διαγράφει αντικείμενα.
4. Μάθετε τι δεν πρέπει να διαγράψετε. Τα πλαίσια κειμένου φέρουν ετικέτα DINNO_TS:… και το κείμενο ρέει μέσα από αυτά — η διαγραφή ενός σπάει τη ροή. Ό,τι πρόσθεσε η ροή φέρει ετικέτα· τίποτα από όσα πρόσθεσε δεν είναι ανώνυμο. Ο πλήρης κατάλογος είναι στην αναφορά.
5. Προσθέστε ό,τι δεν μεταφέρεται. Οι σελίδες 1 και 2 έχουν σωστές διαστάσεις αλλά είναι κενές: το εξώφυλλο δεν διαβάζεται. Κεφαλίδες, υποσέλιδα και αρίθμηση ζουν στις κύριες σελίδες — δεν μεταφέρονται από το Word ούτε στη χειροκίνητη διαδικασία. Τα διακοσμητικά σχήματα δεν μεταφέρονται.
6. Διαβάστε την αναφορά. Η εκτέλεση δηλώνει τι δεν μπόρεσε να κάνει, με αριθμούς. Ποια από αυτά έχουν σημασία είναι παρακάτω.

Η ανάγνωση της αναφοράς

Όταν μια εκτέλεση τελειώσει, η καρτέλα Report του panel στο Word δείχνει τι συνέβη. Αναφέρει και τι έκανε και τι δεν μπόρεσε να κάνει, και το δεύτερο μισό είναι εκείνο που αξίζει να διαβαστεί.

Οι αριθμοί που σας λένε ότι η εκτέλεση ήταν υγιής

Δεν είναι πρόβλημα κάθε μήνυμα

Η εκτέλεση αναφοράς ανέφερε τριάντα στοιχεία. Δεκαεννέα από αυτά ήταν το ίδιο, αβλαβές. Διαβάστε τα σε τρεις ομάδες:

Αν κάτι δεν φαίνεται σωστό

Μέρος 3

Αναφορά για τον σχεδιαστή

Ό,τι προστίθεται φέρει ετικέτα

Στο InDesign η ετικέτα σεναρίου (script label) είναι ένα κείμενο συνδεδεμένο με ένα αντικείμενο. Είναι αόρατη στη σελίδα, επιβιώνει της αποθήκευσης και του ανοίγματος, και διαβάζεται στο Window → Utilities → Script Label. Τίποτα από όσα προσθέτει αυτή η ροή δεν είναι ανώνυμο — κάθε πλαίσιο που δημιουργεί φέρει λαβή, ώστε να ξεχωρίζετε πάντα τι ήρθε από το Word και τι βάλατε εσείς.

Δύο τρόποι χρήσης: κάντε κλικ σε ένα αντικείμενο και διαβάστε την ετικέτα του για να το ταυτοποιήσετε, ή εκτελέστε ένα script που βρίσκει από ετικέτα για να ενεργήσετε σε ολόκληρο σύνολο με μία κίνηση. Όχι με Edit → Find/Change — η καρτέλα Object αναζητά μορφοποίηση αντικειμένου, όχι ετικέτες script, και αλλάζει μορφοποίηση αντί να διαγράφει αντικείμενα.

Η ταινία μοιάζει πάντα ίδια ώστε να αναγνωρίζεται με μία ματιά: λιλά πλαίσιο στο χρώμα τόνου του ίδιου του βιβλίου, λευκό κείμενο, ο σταθερός τίτλος RESERVED PAGE, και κάτω από αυτόν η αιτία για την οποία η σελίδα είναι κενή — παρμένη από την καταγραφή της ίδιας της εκτέλεσης, ποτέ επινοημένη.

Γλωσσάρι